برای دل من

کجاس بگو
اون که برات می مرده کو
اون که قسم می خورده که دوسِت داره
اما به جاش با یه قسم هرچی که داشتی برده کو

تنها شدی
باز تف سربالا شدی
گذاشت و رفت، دیدی دوسِت نداشت و رفت

کجاس بگو
اون که برات می مرده و هرچی که داشتی برده کو

اون که یه باره اومد و آتیش به زندگیت زد و ازت برید
اون که دل ساده و تنهاتو به صُلابه کشید

|+| نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387 ساعت 16:12 توسط پسر باد |

شاید قدیمی باشه اما دیدنش خالی از لطف نیست !!!

|+| نوشته شده در جمعه سوم آبان 1387 ساعت 19:47 توسط پسر باد |

|+| نوشته شده در جمعه سوم آبان 1387 ساعت 19:37 توسط پسر باد |

آسمان سرخ است و دارد بغض باران را
ومن چون آسمان حجم هجوم اشک را در سینه پنهان می کنم
هرگز نمی بارم که تنها شانه های دوردست تو
پناه هق هق بی انتهای آسمان چشمم است.
ای جان پناه درد و اشک بی امان
دیگر فروغی در پس چشمان بی تابم نمی تابد...

|+| نوشته شده در دوشنبه یکم مهر 1387 ساعت 11:37 توسط پسر باد |

خدایا...

خدایا

آتش مقدس شک را

آن چنان در من بیفروز

تا همه یقین هایی را که در من نقش کرده اند بسوزد

وآنگاه از پس توده ی این خاکستر

لبخند مهراوه بر لبهای صبح یقینی

شسته از هر غبار طلوع کن